کاظمین شهر تقی ، شهر جواد در سخاوت مثل او هرگز مباد
در انتظار جواد آل محمد (ع)
عمر مبارك امام رضا (ع) به چهل و هفت سال رسيده بود و عقربه تاريخ, سال 195 هجري را نشانه مي رفت ولي هنوز امام نهم متولد نشده بود .مسئله جانشيني امام رضا (ع) اصحاب و شيعيان حضرت (ع) را متاثر كرده بود . اين اندوه زماني به فزوني رفت كه فرقه واقفيه (هفت امامي ) كه بنا به دلائل مادي و تصرف سهم امام و عدم بازگرداندن آن به حضرت رضا (ع) ، قائل به غيبت امام كاظم (ع) شده بودند, و در تبليغات خويش عدم داشتن فرزند پسر از سوي امام رضا (ع) را دليل بر ادعاي موهم خود مي دانستند ... تا جايي كه يكي از همين افراد در نامه اي خطاب به حضرت نوشت :تو چگونه امام هستي در حالي كه فرزندي نداري !حضرت در پاسخ فرمودند : تو از كجا مي داني كه فرزندي ندارم ، به خدا سوگند روزها و شبها سپري نمي شود مگر اينكه خداوند فرزند پسري را به من عنايت فرمايد كه حق و باطل را از هم جدا سازد . همچنين يكي از ياران به حضرت عرض مي كند :امام پس از تو كيست؟ آن حضرت فرمودند : فرزندمسپس گفت:آيا كسي كه فرزند ندارد چگونه جرات آن را دارد كه بگويد فرزندم ؟ راوي همين حديث گويد:چند روز سپري نشده بود كه امام جواد (ع)بدنيا آمد.همچنين ابن قيام واسطي جزو فرقه واقفيه كه امامت حضرت رضا(ع) را قبول نداشت ، نزدآن حضرت آمد و به قصد عيب جويي حضرت گفت : آيا مي شود كه دو امام در يك مقطع زماني با هم باشند ؟حضرت(ع) فرمود : نه مگر آنكه يكي از دو صامت ( خاموش ) باشد .ابن قيام گفت :پس چطور براي تو صامت نيست ؟امام فرمود : چرا . به خدا سوگند خداوند براي من (فرزندي) قرار مي دهد كه حق وحق خواهان را استواري مي بخشد و باطل و باطل خواهان را نيست و نابود ميكند.
بقيه در ادامه مطلب ...
شبکه اطلاع رسانی امام جواد (علیه السلام)
همیشه بوده و هستم به یادت
سـر و جانـم به قربان جوادت
دوازده قطره از دریای فضایل امام جواد(ع)