یا فارس الحجاز ادرکنی - یا اباصالح المهدی (عج)  

چه سخت است از برايم اين دو گانه                کـــه بيـــــنم مردمــان ، امّــا تو را نِه

به سویت یابن احمد هست راهی ؟!              کـــه  بهــــر  دیدنـت  گــــــردم  روانه (۱) 

دلم تنگ  است و  فریادم  بلند  است               ز ظـلـــــم دشمــــن و  جـور  زمـــانه

ز   دوری    تـو   ای   محبـوب   عالـم               بریـزد   اشک    چشـمـم  دانـه  دانـه 

دعـای نـدبـه ات  در  صبــح  جمـعــه               چـه  زیبــا  و   قشـنـگ   و  عـارفـانـه

تو  ای محبوب  دل ها  کی  می آیی                کـه  عمـــر  مـن   نبـاشـد   جـاودانـه

  البته اصل شعر بلندتر است ولی هنوز کامل نشده . تکمیل 28/08/1390

دوازده قطره از دریای فضایل امام جواد(ع)

(1)
ابن قیاما نامه ای کنایه آمیز به امام رضا(ع) نوشته بود. گفته بود: تو چه امامی هستی که فرزند نداری؟
حضرت با ناراحتی جواب داده بود: « تو از کجا می دانی که من فرزندی نخواهم داشت. به خدا شب و روز نمی گذرد جز این که خداوند به من پسری عنایت خواهد کرد که به سبب او میان حق و باطل را جدایی می دهد»1

(2)
وقتی امام جواد(ع) به دنیا آمد، امام رضا(ع) فرمود: «حق تعالی فرزندی به من عطا کرد که هم چون موسی بن عمران دریاها را می شکافد و مثل عیسی بن مریم خداوند مادرش را مقدس گردانیده و او طاهر و مطهر آفریده شده» آن وقت مرثیه فرزندش را خواند و گفت: «این کودک به جور و ستم کشته خواهد شد و اهل آسمان ها برایش گریه خواهند کرد، خدای متعال بر دشمن و قاتل او غضب خواهد کرد؛ آنها بعد از قتل او بهره ای از زندگی نخواهند برد و به زودی به عذاب الهی واصل خواهند شد.»
آن شب که امام جواد(ع) به دنیا آمد، امام رضا(ع) تا صبح در گهواره با او سخن می گفت...
مشهور است که رنگ صورت آن حضرت گندم گون بود. قد بلندی داشت و نقش روی انگشترش «نعم القادرالله» بود.2

بقیه را در ادامه مطلب بخوانید...

این چند روز بدون اینکه برنامه ریزی قبلی کرده باشیم حضرت معصومه (سلام الله علیها ) ما را به زیارت طلبیدند و سفری به قم رفتیم . در حرم به يكي از فاميل كه همسرش از خادمين افتخاري هستند برخورد كرديم و شب را مهمان آنها بوديم. .

روز بعد به مسجد مقدس جمکران رفتیم و جای توضیح من نیست که آنجا چقدر با صفا بود .

 (خودتان یک صحنه را در این عکس ببینید. البته آنرا ذخیره کنید و با بزرگ نمایی ببینید)

بالاخره نزدیک ظهر شد .خواستیم برگردیم که تصمیممان عوض شد و رفتیم تا کاشان !

شب را در کاشان بودیم و روز شهادت امام رضا (ع) به مشهد اردهال رسیدیم .  آنجا مرقد جناب سلطانعلی فرزند امام محمد باقر (ع) است که مراسم قالیشویان آن معروف است که هرساله در دومین جمعه مهرماه برگزار می شود.

آنجا جای همه شما خالی بود . مردم از گوشه و کنار این کشور پهناور برای زیارت این امامزاده جلیل القدر به آنجا آمده بودند .یک مراسم باصفا و معنوی هم به مناسبت شهادت امام رضا (ع) برگزار شد که وصفش از بیان من خارج است .

ضمناً ایشان برادر امام صادق (ع) هم هستند و از طرف امام پنجم و امام ششم به عنوان نایب خاص آنان برای هدایت مردم منطقه قم و کاشان و فین به این محل آمده اند.

 فعلا عکس هایی از آنجا برایتان گذاشتم . تا بعد -  التماس دعا -زمستان ۱۳۸۷

راستش قم آمدنم شاید به دلیل ارتباط معنوی همین وبلاگ ها بود .
لحظه ای که مردد بودم که به سفر برم یا نه
همان لحظه در نظرات وبلاگم فقط یک نظر بود !
آن هم از وبلاگ : یا حضرت معصومه مدد !!!
نوشته بود : آپ کردم زود بیا!

یکی هم دعوت وبلاگ گل نرگس ؛

مطالبی راجع به - شهید حمیدرضا فاطمی در قم - برایم ارسال کرد که خیابانی هم به نام ایشان است.